అనుకుంటే ప్రయాణం, కలుగుతోంది భయం భయం
లేనేలేదు వారికి అభిమానం, వారి వద్దనుండే ఆహ్వానం

వెళ్ళకుంటె ఊరుకోదు సమాజం
వెడితే పొందాల్సివస్తుందేమో అవమానం

అనుకుంటే ద్రవిస్తుంది హృదయం
ఎవరికి అర్ధమౌను నా ఆక్రోశం

తలచిన ఆగలేదు దుఃఖం
జాలువారే కన్నుల కన్నీటి కెరటం

బాధలోన తెలియలేదు ఆ అడుగుల శబ్దం
తుడిచింది నా కన్నీటిని ఒక చల్లని హస్తం

తన హృదిలో చోటిచ్చి ఇచ్చింది తన అభయం
నా కన్నుల నుండి రాలింది ఓ ఆనందభాష్పం