“లిసన్ టు మి ఫస్ట్” అన్నారా పెద్దాయన.

ఆయనతో నాలుగు కబుర్లు చెప్దామని బయలుదేరిన అతనికి, ఈ మాటే పదే పదే వినిపిస్తోంది.

ఆయన: “డు యు నో దిస్? ఆన్సర్ టు మి.”
అతను: “వాట్ దట్ మీన్స్ ఈజ్…”
ఆయన: “నో నో… లిసన్ టు మి, వాట్ ఐ ఆం ఆస్కింగ్ ఈజ్…”
అతను: “ఎస్ సర్, ఐ గెట్ యు. లెట్ మి ట్రై ఎగైన్.”
ఆయన: “సీ దిస్. దిస్ ఈజ్ ద ప్రాబ్లం. సో, యు హేవ్ నాట్ హర్డ్ ద క్వెస్చన్ ప్రాపర్లీ.”
అతను: “నాట్ దట్ వే సర్. ఐ ఆం లిసనింగ్ టు యు…వాట్ ఐ ఆం ట్రయింగ్ ఈజ్…”
ఆయన: “యూ లిసన్ టు మి ఫస్ట్. యు కెనాట్ కమ్మ్యూనికేట్ అన్లెస్స్ యు లిసన్ ఫుల్లీ.”
అతను: “…   …   …”

ఈ సంభాషణ మీకు ఎదురైందిగానో, ఎక్కడో విన్నట్టుగానో ఉంటే, నా మనసు కోతికి వచ్చిన ప్రశ్న మీక్కూడా వచ్చేవుంటుంది. ఈ ‘అతనూ, ‘ఆయన’ ల్లో ఎవరు మంచి సంభాషకులు అని, అదే కమ్మ్యూనికేటరు అని. ఆయనేమో, “నన్ను విను”, “ముందు విను” అని అంటున్నాడు. అతనేమో, “మరేదో” చెప్పాలని ప్రయత్నిస్తున్నాడు.

ట.త: ఇద్దరికీ కమ్మ్యూనికేషన్‌లో సమస్యలున్నాయని మీరంటే మాత్రం, ఈ టపాని మళ్ళీ చదవండి. నాకెందుకో పంచతంత్రంలో విష్ణుషర్మ చెప్పిన మాటలు గుర్తొస్తున్నాయి. ఉపదేశాలివ్వడానికి అందరూ పాండితులే, కానీ ఇచ్చే ఉపదేశాలని పాఠించే మహానుభావులే అరుదు అని.